Benjamin Graham nie urwał mi tyłka [+KONKURS]

Książka Benjamina Grahama pt. Inteligentny inwestor uznawana jest nie tylko za kanon literatury giełdowej, ale również za biblię osób inwestujących w wartość. Postanowiłem zmierzyć się z jej lekturą, traktując to jako poszerzenie swoich intelektualnych i inwestycyjnych horyzontów. Dzisiaj prezentuję moje wrażenia po przeczytaniu tej książki.

Znając tytuł dzisiejszego tekstu, wiecie mniej więcej, jakie były moje wrażenia. Może wynika to trochę z oczekiwań, które miałem wobec tej pozycji, słysząc zewsząd pozytywne opinie, a może z mojego podejścia rynkowego, które dotychczas opierało się głównie na analizie technicznej. Krótko mówiąc książka nie wywarła na mnie jakiegoś większego wrażenia, mimo faktu, iż w kilku miejscach skłoniła do zastanowienia się i zrewidowania swojego poglądu na niektóre sprawy. Ale od początku.

Oczekiwania wobec książki

Niemal każdy, kto wspomina o Inteligentnym inwestorze wyraża się o nim w samych superlatywach. Nie koncentrowałem się na czytaniu recenzji przed przystąpieniem do lektury samej książki, więc nie znałem nawet zarysu jej treści, ale spodziewałem się czegoś wielkiego, co będzie w stanie przeorać moje dotychczasowe spojrzenie na analizę fundamentalną. Sądzę, że część z legendy, jaką obrosła ta książka jest zasługą Warrena Buffetta, który przedstawiany jest jako wierny uczeń Grahama. Stąd też niemal instynktownie przypisujemy Grahamowi sukcesy, które osiągnął ten najpopularniejszy od wielu lat inwestor.

Nie bez znaczenia pozostaje oczywiście fakt, że jako inwestor od wielu lat posługuję się w zdecydowanej większości przypadków niemal wyłącznie analizą techniczną. Przez długi czas uważałem, że nie ma sensu zwracać uwagi na fundamenty, skoro wykres realizuje tendencję wzrostową. Ponadto wiemy przecież, że bardzo często notowania giełdowe wyprzedzają informacje fundamentalne, a więc opierając się na tych ostatnich ryzykujemy otrzymywanie zdecydowanie bardziej opóźnionych sygnałów inwestycyjnych.

W ostatnich kilkunastu miesiącach zacząłem jednak patrzeć na spółki z nieco innego, bardziej fundamentalnego punktu widzenia, stąd i lektura tej książki. Uznałem, że może ona być dobrym wprowadzeniem w świat inwestowania w wartość.

Jak czytać media finansowe, żeby nie zwariować?

Każdy z inwestorów prędzej czy później staje przed problemem śledzenia informacji na temat sytuacji rynkowej oraz interesujących go spółek. Natłok różnych komunikatów i artykułów sprawia, że jesteśmy nimi bombardowani z każdej strony. Ogarnięcie tego chaosu jest bardzo ważnym zagadnieniem, ułatwiającym codzienne funkcjonowanie na giełdzie.

Największy problem mają jak zwykle początkujący. Niektórym wydaje się, że każda informacja napływająca na temat danej spółki jest ważna. Czy jest to komunikat wyemitowany przez sam podmiot, rekomendacja biura maklerskiego, czy nawet plotka rzucona na giełdowym forum. Skutkiem tego bierzemy na siebie szeroki strumień informacji, z którego bardzo trudno jest się wydobyć. Najczęstszym rezultatem jest przeciążenie i puszczenie tych informacji na boczny tor.

Jak więc poradzić sobie z szumem informacyjnym, jednocześnie wyłaniając te najważniejsze wiadomości, które mogą nas zainteresować? Myślę, że znam na to dobry sposób.

Każdy inwestor jest nieco inny

Na początek muszę poczynić zastrzeżenie, że opisana przeze mnie poniżej metoda nie musi się sprawdzać u wszystkich. Każdy posiada inny styl inwestowania, wymagający dostępu do zupełnie innych danych. Jedni muszą być powiadamiani natychmiast o każdej wiadomości mogącej mieć wpływ na zachowanie akcji, podczas gdy inni mogą się obyć bez jakichkolwiek danych, analizując sam wykres.

Dlatego też trzeba samodzielnie próbować różnych rozwiązań, testując co jest najlepsze dla nas. Tylko w ten sposób uda się dopasować konsumpcję informacji do stylu inwestowania.

Spółki Ciekawe Technicznie - październik 2016 - portfel -0,96%

Wrzesień był dla rynków miesiącem skrajności. Z jednej strony indeks Wig20 znajduje się ciągle bardzo blisko swoich minimów, podczas gdy indeks mWig40 bije nowe rekordy. W dzisiejszym tekście zastanawiam się, dokąd to wszystko zmierza.

Podczas inwestowania na giełdzie nie zawsze udaje się precyzyjnie identyfikować czynniki wpływające na różne zachowania indeksów. W obecnej sytuacji mamy do czynienia z bardzo interesującą prawidłowością. Indeks Wig20 w ciągu ostatnich trzech miesięcy nie zmienił swojej wartości, podczas gdy mWig40 wzrósł aż o 21%. Można więc powiedzieć, że średnie spółki zupełnie zdeklasowały blue chipy, zostawiając je daleko w tyle.

Od razu na myśl nasuwa się wygodna teoria tłumacząca ten stan rzeczy. Oto inwestorzy zwracają coraz większą uwagę na ryzyko wiążące się z inwestowaniem w spółki z udziałem Skarbu Państwa. Widzą, że dobre czasy na jakiś czas się kończą (bo przecież kiedyś sytuacja się poprawi), a spółki dywidendowe już takimi nie są. Przykładem jest chociażby PZU, którego akcje znajdują się właśnie na historycznych minimach.